Anarchiści w obronie żebraków (suplement do “O żebractwie”)

Napotkałem dzisiaj grupkę wesołych ludków w workach. Koleżanka stwierdziła, że to grupka przygotowująca się do juwenaliowego pochodu. Ja stwierdziłem, że to harcerze i są ubrani normalnie (jak na nich). Okazało się, że to anarchiści i protestują przeciwko kampanii władz miasta Poznania mającej na celu oczyszczenie ulic z żebraków. Otrzymałem od nich TAKĄ OTO ULOTKĘ:

O żebractwie

W zamierzchłym dzieciństwie, jak wielu moich rówieśników z okolicy, byłem ministrantem. Razu pewnego wychodząc z kościoła 5 minut po mszy (nie, ksiądz mnie nie zapinał, ale zawsze to była okazja, żeby ustalić kiedy gramy w piłkę i takie tam) byłem świadkiem ciekawej sceny. Brodaty żebrak kiblujący przez całą mszę na placu przed kościołem wstał, otrzepał się, zsypał sobie pieniądze z czapki do kieszeni, poszedł na przykościelny parking, wsiadł do nowej i całkiem przyzwoitej jak na tamte czasy Skody i odjechał.